ผีที่ห้องดนตรีไทย (บทที่ 33)
(ฉากที่ 33)
(ภายในห้องพัก เงียบสงัด มีเพียง เสียง จิบเบียร์ ดัง เบาๆ)
สายตา ของ ตำรวจ ท้องที่ ยังคง กวาด มอง ไป รอบๆ ห้อง อย่าง พยายาม หา พิรุธ
(เสียง ดนตรีไทย ดังขึ้น แผ่วเบา จาก โทรศัพท์มือถือ ของ ไผท ที่ วางอยู่ บน โต๊ะ แต่ ดูเหมือนว่า จะไม่มีใคร ได้ยิน นอกจาก ไผท คนเดียว)
ไผท แอบ เหลือบมอง โทรศัพท์ อย่าง ลุกลี้ลุกลน ก่อนจะ รีบ เอื้อมมือไป ปิดเสียง โทรศัพท์
(ตำรวจ ท้องที่ เห็น ท่าทาง แปลกๆ ของ ไผท)
ตำรวจ: (ทำเสียง หัวเราะ กลบเกลื่อน) คุณ ไผท นี่ ท่าทาง จะ รีบ ไป ไหน หรือ เปล่า ครับ
ไผท: (สะดุ้ง เล็กน้อย) ปะ... เปล่า ครับ ผม แค่ จะ ดู ว่า มีใคร โทร มา หรือ เปล่า
(บรรยากาศ ในห้อง ยิ่ง อึดอัด มากขึ้น)
(ร.ต.อ.หญิง วิภาดา รีบ ชเปลี่ยนเรื่องคุย)
ร.ต.อ.หญิง วิภาดา: ว่าแต่ คุณตำรวจ พอจะทราบ ความ คืบหน้า คดี บ้าง ไหมคะ
ตำรวจ: (ยักไหล่) ก็ ยัง ไม่ ค่อย คืบหน้า เท่าไหร่ ครับ หลักฐาน น้อย เหลือเกิน
(ผู้กองธนา แอบ กำมือ แน่น ด้วยความ ไม่พอใจ ท่าที บ่ายเบี่ยง ของ ตำรวจ ท้องที่)
(ในใจ ของทั้ง สี่ คน ต่าง ก็ ตั้งคำถาม ว่า ตำรวจ นายนี้ มี ส่วน เกี่ยวข้อง กับ คดี นี้ หรือไม่ หรือ เขากำลัง ปกปิด อะไร บางอย่าง)
(โปรดติดตามตอนต่อไป)
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น