(บทที่ 31)ผีที่ห้องดนตรีไทย

 ผีที่ห้องดนตรีไทย (บทที่ 31)

(ฉากที่ 31)

(ภายในห้องพักของไผท มีกระดาษโน้ต รูปถ่าย และ เอกสารต่างๆ ถูกแปะไว้เต็มผนัง )

ไผท ใบเฟิร์น ผู้กองธนา และ ร.ต.อ.หญิง วิภาดา ยืน ล้อม ดู ข้อมูล ที่ รวบรวม มาได้

(บรรยากาศ ในห้อง เต็มไปด้วย ความ เคร่งเครียด)

ผู้กองธนา: (ชี้นิ้ว ไปที่ รูปถ่าย ใบหนึ่ง) “ดาว” เพื่อนของ กัลยา ที่ เป็น แอร์โฮสเตส ผม ให้ ลูกน้อง ไป สืบประวัติ มาแล้ว เขา บิน กลับ มา เมืองไทย อาทิตย์ หน้า

ร.ต.อ.หญิง วิภาดา: ส่วน คนที่ แม่ ของ “แก้ว” บอก ฉัน ก็ ตามหา จน เจอแล้วค่ะ ชื่อ “นิว” เป็นครูสอนดนตรีไทย อยู่ ที่โรงเรียน ... แถว พระโขนง

ไผท มอง ข้อมูล บน ผนัง ด้วยแววตา มุ่งมั่น

ไผท: ดูเหมือนว่า เรา จะ เข้าใกล้ ความจริง เข้าไปทุกขั้น แล้ว

(เสียง เคาะประตู ดังขึ้น เบาๆ)

(ตำรวจ ท้องที่ นายหนึ่ง ในชุด นอกเครื่องแบบ ยืน อยู่ ที่หน้าประตู)

ตำรวจ: (ยิ้ม ให้ ไผท) สวัสดีครับ ผม มา หา คุณ ไผท ครับ ได้ข่าวว่า คุณ กำลัง ตามหา เพื่อน เก่า อยู่ เหรอ ครับ

(สายตา ของตำรวจ คนนั้น แฝงไปด้วย ความ มีเลศนัย)

(ผู้กองธนา และ ร.ต.อ.หญิง วิภาดา มองหน้ากัน ด้วยความ ไม่ไว้วางใจ)

(โปรดติดตามตอนต่อไป)

(บทที่ 30)ผีที่ห้องดนตรีไทย

 ผีที่ห้องดนตรีไทย (บทที่ 30)

(ฉากที่ 30)

(ฉากตัดไปที่ ห้องพัก ของ ไผท)

ซองบะหมี่กึ่งสำเร็จรูป วางอยู่บนโต๊ะ ข้างๆ มี สมุดโน้ต ที่เต็มไปด้วย ข้อมูล ที่ ไผท รวบรวมมา

ไผท และ ใบเฟิร์น นั่ง มองหน้ากัน ด้วยความ เหนื่อยล้า

ไผท: (ถอนหายใจ) “โรงเรียนดนตรีไทย แถวพระโขนง” มันกว้างเกินไป จะเริ่ม หา จาก ตรงไหน ดี

ใบเฟิร์น: (ตัก บะหมี่ ขึ้นมาเป่า) ใจเย็นๆ ก่อน สิคะ พี่ไผท เรามี เวลา ค่อยๆ หา

ไผท: (มอง ใบเฟิร์น ด้วยความ เอ็นดู) พี่ ลืม ไปเลย ว่า เธอก็ เหนื่อย เหมือนกัน

ใบเฟิร์น: (ยิ้ม) ไม่เป็นไรหรอกค่ะ หนูเต็มใจ ช่วยพี่ อยู่แล้ว

(ทั้งสอง ก้มหน้า กินบะหมี่ กันเงียบๆ)

(เสียง เคาะประตู ดังขึ้น)

ไผท: (ขมวดคิ้ว) ใคร มา ตอนนี้ เนี่ย ดึกแล้วนะ

(ไผท ลุกขึ้น เดินไป เปิดประตู )

(ผู้กองธนา และ ร.ต.อ.หญิง วิภาดา ในชุด ลำลอง ยืน ยิ้ม อยู่ ที่หน้าประตู)

(โปรดติดตามตอนต่อไป)

(บทที่ 29)ผีที่ห้องดนตรีไทย

 ผีที่ห้องดนตรีไทย (บทที่ 29)

(ฉากที่ 29)

(ฉากตัดกลับมาที่หน้าบ้านของแก้ว)

ไผท หน้าเศร้าลง เมื่อได้ยินว่า แก้ว จากไปแล้ว เขาเหลือบไปเห็น ใบเฟิร์น ที่น้ำตาคลอ จึงตัดสินใจ ไม่ซักถาม เรื่อง สาเหตุการตาย ของแก้ว ในตอนนี้

(เสียง ถอนหายใจ ของ ไผท)

ไผท: (พยายาม ยิ้ม) ขอบคุณนะครับ ที่ ให้ข้อมูล กับ พวกเรา

(ไผท และ ใบเฟิร์น กำลังจะ หันหลัง เดินกลับ)

แม่ของแก้ว: อ้อ! ป้า นึกขึ้นได้ อย่างนึง!

ไผท: (หันกลับมา มอง แม่ของแก้ว ด้วยความหวัง) ครับ อะไรเหรอครับ

แม่ของแก้ว: ป้าพอจำไดลางๆว่า เพื่อนของแก้ว ทำงานที่ โรงเรียนอะไรสักแห่ง หลังจากเรียนจบ ป.ตรี ที่โรงเรียน นั่นละ โรงเรียนอะไรสักอย่าง สอนดนตรีไทยนี่ละ แถวๆ พระโขนง...ลองไปสอบถามแถวๆนั้น อาจได้ข่าวมั่ง

ไผท และ ใบเฟิร์น มองหน้ากัน ด้วยแววตา เป็นประกาย

ไผท: จริงเหรอครับ! ขอบคุณมากครับ คุณป้า นี่เป็น ประโยชน์ กับ พวกเรา มากเลย

(ไผท รีบ จด ข้อมูล ลงในสมุด ทันที เขาไม่ คาดคิด มาก่อน ว่า เบาะแส ใหม่ จะ ปรากฏขึ้น)

(จิ๊กซอว์ อีกชิ้น หนึ่ง กำลัง จะถูก นำมา ต่อ)

(โปรดติดตามตอนต่อไป)

(บทที่ 28)ผีที่ห้องดนตรีไทย

  ผีที่ห้องดนตรีไทย (บทที่ 28)

(ฉากที่ 28)

แม่ของแก้ว: (เสียงสั่น) แก้ว... แก้วไม่อยู่แล้วค่ะ

ไผท: (ขมวดคิ้ว) ไม่อยู่แล้ว? หมายความว่ายังไงครับ

แม่ของแก้ว: (น้ำตาคลอ) แก้ว... เสียไปนานแล้วค่ะ ตั้งแต่... ตั้งแต่ตอนเรียนจบใหม่ๆ

(ใบเฟิร์น กุมมือไผทเบาๆ เป็นเชิงปลอบใจ)

ไผท: (พยายามเก็บความตกใจ) เอ่อ... แล้วคุณป้าทราบไหมครับ ว่าเพื่อนๆ ที่เรียนดนตรีไทยกับแก้วตอนนั้น ตอนนี้เขาอยู่ที่ไหนกันบ้าง

แม่ของแก้วส่ายหน้า ใบหน้าเศร้าสร้อย

แม่ของแก้ว: ป้าไม่รู้หรอกค่ะ หลังจากแก้วเสียไป ป้าก็ไม่ค่อยได้ติดต่อกับใคร

(ไผทและใบเฟิร์นมองหน้ากัน ความหวังเริ่มริบหรี่)

(ฉากตัดไปที่ รถยนต์ ที่จอดอยู่ ไม่ไกล จากบ้าน)

ผู้กองธนา ในชุด ลำลอง กำลังคุยโทรศัพท์ อยู่ กับ ร.ต.อ.หญิง วิภาดา

ผู้กองธนา: ...ผมได้เบาะแส มา แล้วล่ะ วิภาดา “ดาว” เพื่อนอีกคน ของ กัลยา ตอนนี้ ทำงานอยู่ ที่ สายการบิน ...

(ผู้กองธนา ยิ้ม เมื่อ แผนการ ของเขา เริ่ม เป็นรูปเป็นร่าง )

(จิ๊กซอว์ ชิ้นแรก ถูก ต่อ ติด แล้ว นำทางไปสู่ ปริศนา ชิ้นต่อไป)

(โปรดติดตามตอนต่อไป)

(บทที่ 27)ผีที่ห้องดนตรีไทย

 ผีที่ห้องดนตรีไทย (บทที่ 27)

(ฉากที่ 27)
(ฉากตัดไปที่ ร้านกาแฟ เล็กๆ ริมถนน)

ไผท และ ใบเฟิร์น ในชุด ลำลอง นั่งอยู่ ที่โต๊ะ ริมหน้าต่าง ตรงหน้า ของพวกเขา มี รูปถ่าย หมู่ ของ นักเรียน กลุ่มหนึ่ง ในชุด นักเรียน กำลัง ยิ้มแย้ม อยู่ หน้า ห้องดนตรีไทย
ใบเฟิร์น: (ชี้ ไปที่ ผู้หญิง คนหนึ่ง ในรูป) คนนี้ “ดาว” ค่ะ ตอนนี้ เขา เป็น แอร์โฮสเตส อยู่ สายการบิน ดัง
ไผท: แล้ว ติดต่อ เขายากไหม
ใบเฟิร์น: ไม่ยากค่ะ หนูมี เบอร์โทร เขา อยู่

(ไผท รีบ จด เบอร์โทรศัพท์ ลงในสมุด ทันที)

(ฉากตัดไปที่ บ้านพัก หลังเล็กๆ ในชนบท)

ไผท และ ใบเฟิร์น ยืนอยู่ หน้าประตูบ้าน

(เสียง เคาะประตู ดังขึ้น)

ไม่นาน หญิงวัยกลางคน ใบหน้า ใจดี ก็เดินมาเปิดประตู เธอ คือ แม่ ของ “แก้ว” เพื่อนสนิท อีกคน ของ กัลยา
ไผท: สวัสดีครับ ผม ไผท ครับ ไม่ทราบว่า คุณ แก้ว อยู่บ้าน ไหมครับ

(หญิงวัยกลางคน มองหน้า ไผท ด้วยแววตา แปลกใจ)

(โปรดติดตามตอนต่อไป)

(บทที่ 26)ผีที่ห้องดนตรีไทย

 ผีที่ห้องดนตรีไทย (บทที่ 26)

(ฉากที่ 26)
(ฉากตัดไปที่ ห้องพักครู ตอนกลางวัน)

ไผท เดิน วนไปวนมา ในห้อง ด้วยความ กระวนกระวายใจ

(เสียง เคาะประตู ดังขึ้น)

ใบเฟิร์น: (เปิดประตู เข้ามา) พี่ไผท เป็นอะไร หรือเปล่าคะ หน้าตาดูไม่ดีเลย
ไผท ถอนหายใจ มอง ใบเฟิร์น ด้วย แววตา สับสน
ไผท: พี่รู้แล้วล่ะ ว่าใคร คือ คนที่ทำร้าย กัลยา
ใบเฟิร์น เบิกตากว้าง ด้วยความตกใจ
ใบเฟิร์น: (เสียงสั่น) จ... จริงเหรอคะ
ไผท พยักหน้า
ใบเฟิร์น: แล้ว... แล้วเป็นใครคะ?
ไผท มองไปรอบๆ ห้อง อย่าง ระแวง ก่อนจะ ก้มลง กระซิบ ที่ข้างหู ของ ใบเฟิร์น

(เสียง ดนตรีไทย ดังขึ้น แผ่วเบา แต่ เต็มไปด้วย ความเศร้า และ ความแค้น)

ไผท: (เสียง สั่นเครือ) ...คือ ครู...

(เสียง ดนตรีไทย ดัง กึกก้อง ขึ้น ก่อนจะ เงียบหายไป)

(ใบเฟิร์น เบิกตากว้าง ด้วยความตกใจ และ หวาดกลัว)

ไผท: (ถอนหายใจ) แต่... พี่ ไม่มีหลักฐาน ที่จะเอาผิด เขาได้
ใบเฟิร์น: (จับมือ ไผท) แล้ว... เรา จะทำยังไงกันดีคะ

(ไผท นิ่งเงียบ ครุ่นคิด หาทาง ที่จะเปิดโปง ความจริง ให้ได้)

(โปรดติดตามตอนต่อไป)

(บทที่ 25)ผีที่ห้องดนตรีไทย

 ผีที่ห้องดนตรีไทย (บทที่ 25)

(ฉากที่ 25)
บรรยากาศ ในห้องสมุด ตึงเครียดขึ้นมาทันที เมื่อทุกคน ต่าง รู้สึกได้ถึง เงาลึกลับ หน้าประตู
ไผท วางแฟ้มเอกสาร ลงกับโต๊ะ อย่างแผ่วเบา
(เสียง ดนตรีไทย ดัง แว่วๆ ภายในห้องสมุด เป็นเพลง "ตระนิมิต" สื่อถึงลางร้าย)
ใบเฟิร์น กอดแขน ไผท แน่น ด้วยความกลัว
ไผท: (กระซิบ) ใครน่ะ! ออกมา!
(เงียบ ไม่มีเสียงตอบรับ)
ผู้กองธนา ลุกขึ้น เดินไปที่ประตู อย่างระมัดระวัง มือ แตะที่ลูกบิดประตู
(เสียง ดนตรีไทย ดังขึ้น ชัดเจน และ เร่งจังหวะ รวดเร็ว ขึ้น)
(ผู้กองธนา กระชาก ประตู ออก อย่างรวดเร็ว แต่ กลับไม่พบใคร มีเพียง ความมืด และ ความเงียบ เท่านั้น)
ร.ต.อ.หญิง วิภาดา: (เดินเข้ามาใกล้) ไม่มีใคร นี่คะ
ไผท: (มองไปรอบๆ ด้วยความระแวง) หรือว่า เรา คิดไปเอง
(เสียง ถอนหายใจ อย่างโล่งอก ของ ใบเฟิร์น)
(ฉากตัด กลับมาที่ แฟ้มเอกสาร)
ผู้กองธนา: (หยิบ แฟ้มเอกสาร ขึ้นมาดู อีกครั้ง) น่าเสียดาย หน้าสำคัญ ดัน หายไป
(สายตา ของผู้กองธนา ไปสะดุด กับ รอยนิ้วมือ ที่ เปื้อนฝุ่น อยู่บน หน้ากระดาษ ข้างๆ รอยฉีก)
(รอยนิ้วมือ ที่ ชัดเจน จน ไม่น่า จะ ตรวจสอบ ยาก!)
ผู้กองธนา: (แสยะยิ้ม) แต่ ดูเหมือนว่า เขา จะ ลืม อะไร ไว้ เสียแล้ว...
(โปรดติดตามตอนต่อไป)