ผีที่ห้องดนตรีไทย (บทที่ 26)
(ฉากที่ 26)(ฉากตัดไปที่ ห้องพักครู ตอนกลางวัน)
ไผท เดิน วนไปวนมา ในห้อง ด้วยความ กระวนกระวายใจ
(เสียง เคาะประตู ดังขึ้น)
ใบเฟิร์น: (เปิดประตู เข้ามา) พี่ไผท เป็นอะไร หรือเปล่าคะ หน้าตาดูไม่ดีเลย
ไผท ถอนหายใจ มอง ใบเฟิร์น ด้วย แววตา สับสน
ไผท: พี่รู้แล้วล่ะ ว่าใคร คือ คนที่ทำร้าย กัลยา
ใบเฟิร์น เบิกตากว้าง ด้วยความตกใจ
ใบเฟิร์น: (เสียงสั่น) จ... จริงเหรอคะ
ไผท พยักหน้า
ใบเฟิร์น: แล้ว... แล้วเป็นใครคะ?
ไผท มองไปรอบๆ ห้อง อย่าง ระแวง ก่อนจะ ก้มลง กระซิบ ที่ข้างหู ของ ใบเฟิร์น
(เสียง ดนตรีไทย ดังขึ้น แผ่วเบา แต่ เต็มไปด้วย ความเศร้า และ ความแค้น)
ไผท: (เสียง สั่นเครือ) ...คือ ครู...
(เสียง ดนตรีไทย ดัง กึกก้อง ขึ้น ก่อนจะ เงียบหายไป)
(ใบเฟิร์น เบิกตากว้าง ด้วยความตกใจ และ หวาดกลัว)
ไผท: (ถอนหายใจ) แต่... พี่ ไม่มีหลักฐาน ที่จะเอาผิด เขาได้
ใบเฟิร์น: (จับมือ ไผท) แล้ว... เรา จะทำยังไงกันดีคะ
(ไผท นิ่งเงียบ ครุ่นคิด หาทาง ที่จะเปิดโปง ความจริง ให้ได้)
(โปรดติดตามตอนต่อไป)
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น