ผีที่ห้องดนตรีไทย (บทที่ 19)
(ฉากที่ 19)
ไผท ยืนนิ่ง อยู่กลางสนามกีฬา เขามองตาม ครูสมชาย ที่วิ่งหายลับไป ด้วยแววตา ครุ่นคิด
(เสียงดนตรีไทย ดังขึ้น ชัดเจนขึ้น เป็นเพลง "ลาวคำห่อ" เพลงที่สื่อถึงความโศกเศร้า และ การร้องขอความช่วยเหลือ)
(เสียงกระซิบ ดังขึ้น ท่ามกลาง เสียงดนตรีไทย): ช่วยด้วย... ไผท... ช่วยฉันด้วย...
ไผท สะดุ้ง หันซ้าย หันขวา มองหาที่มาของเสียง
(นักเรียน บางคน เอามืออุดหู ด้วยท่าทาง หวาดกลัว)
นักเรียน 1: (เสียงสั่น) เสียงอะไร... น่ากลัวจัง
นักเรียน 2: (กอดแขนเพื่อน) ฉันกลัว... กลับบ้านกันเถอะ
(แต่ ไผท กลับได้ยิน เสียงกระซิบ นั้น ชัดเจน กว่าเสียงอื่นๆ)
(ฉากตัดไปที่ หมู่บ้าน ใกล้โรงเรียน ยามค่ำคืน)
ชาวบ้าน กำลัง จับกลุ่ม คุยกัน ถึง เรื่องผี ในโรงเรียน
ชาวบ้าน 1: (ทำท่าทาง ตื่นเต้น) ฉันได้ยินมาว่า ผีตนนั้น ดุมาก ใครทำไม่ดี จะโดนหลอก จนเสียสติ เลยนะ
ชาวบ้าน 2: (ส ่ายหน้า) ไม่จริงหรอก ผีตนนั้น ใจดีจะตาย จำได้ไหม ตอนที่ ไอ้จ้อย จะโดน พวกโจร ปล้น
ชาวบ้าน 3: (พยักหน้า) เออ จริงด้วย ผีตนนั้น มาช่วย ไอ้จ้อย ไว้ ได้ยินว่า พวกโจร วิ่ง หนี กัน กระเจิง เลย
(ชาวบ้าน ต่าง วิพากษ์วิจารณ์ กันไปต่างๆ นานา บางคน ก็กลัว บางคน ก็ศรัทธา)
(โปรดติดตามตอนต่อไป)
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น