ผีที่ห้องดนตรีไทย (บทที่ 49)
(ฉากที่ 49)
(ฉากตัดไปที่ ห้องพิจารณาคดี ศาลจังหวัด )
บรรยากาศ ภายใน ห้อง เงียบสงัด อีกครั้ง หลังจาก ผ่าน ค่ำคืน แห่ง การ สอบปากคำ “วิญญาณ” อัน น่า ตื่นตะลึง
(เสียง เคาะ ไม้ ดัง ขึ้น สาม ครั้ง)
ผู้พิพากษา ในชุด ครุย สี ดำ เดิน เข้า มา ใน ห้อง ด้วย สีหน้า เคร่งขรึม
(ผู้คน ทุกคน ใน ห้อง ลุก ขึ้น ยืน)
ผู้พิพากษา: (เสียง ดัง ก้อง) ศาล พิเคราะห์ เห็น ว่า ... จำเลย ที่ 1 นายสมชาย... มีความผิด ตาม ฟ้อง ฐาน ฆ่าผู้อื่น โดย เจตนา... ให้ ลงโทษ จำคุก ตลอดชีวิต...
(เสียง ฮือฮา ดัง ขึ้น ภายใน ห้อง พิจารณาคดี)
(ครูสมชาย ทรุด ลง กับ พื้น ร้องไห้ ด้วย ความ หวาดกลัว และ เสียใจ)
ผู้พิพากษา: (อ่าน คำพิพากษา ต่อ) ...ส่วน จำเลย ที่ 2 ร้อยตรี... มีความผิด ฐาน เป็น ผู้ สนับสนุน ให้ ผู้อื่น กระทำความผิด ฐาน ฆ่าผู้อื่น โดย เจตนา... ให้ ลงโทษ จำคุก มีกำหนด 20 ปี...
(เสียง ปรบมือ ดัง ขึ้น ใน ห้อง พิจารณาคดี เมื่อ ศาล ได้ ตัดสิน ลงโทษ ผู้ กระทำความผิด อย่าง ยุติธรรม)
(ภาพ ตัด ไป ที่ ไผท ใบเฟิร์น ผู้กองธนา และ ร.ต.อ.หญิง วิภาดา ที่ ยืน มอง เหตุการณ์ อยู่ ด้วย ความ โล่งใจ)
(ภาพ ตัด ไป ที่ ห้องดนตรีไทย ยามค่ำคืน )
(เสียง ดนตรีไทย เพลง “โสมส่องแสง” ดัง ขึ้น อีก ครั้ง แต่ คราวนี้ เป็น ท่วงทำนอง ที่ อ่อนโยน และ แฝง ไปด้วย ความ สุข)
(หญิงสาว ใน ชุด นักเรียน ปรากฏ ตัว ขึ้น กลาง ห้อง เธอยิ้ม ให้ กับ ทุกคน ก่อนจะ ค่อยๆ เลือน หาย ไป)
(ความ ยุติธรรม ได้ มา ถึง แล้ว และ ดูเหมือนว่า วิญญาณ ของ กัลยา จะ ได้ ไปสู่ สุคติ เสียที...)
(โปรดติดตามตอนต่อไป)
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น