ผีที่ห้องดนตรีไทย (บทที่ 21)
(ฉากที่ 21)
(ภายในห้องดนตรีไทย เงียบสงัด หลังจาก โทรศัพท์มือถือ ดับไป)
ผู้กองธนา และ ร.ต.อ.หญิง วิภาดา มองหน้ากัน ด้วยความรู้สึก ขนลุก
(เสียงดนตรีไทย ดังขึ้น แผ่วเบา เป็นเพลง "เขมรลืมบ้าน" เพลงที่สื่อถึง ความรู้สึก สับสน และ หวาดกลัว)
ร.ต.อ.หญิง วิภาดา: (เสียงสั่น) ผะ... ผีหลอก หรือเปล่าคะ เนี่ย
ผู้กองธนา: (พยายาม ทำใจแข็ง) ไม่หรอกครับ อาจจะเป็น เพราะ แบตเตอรี่ มัน เสื่อม ตามกาลเวลา
(เสียงเปิดประตู ดังขึ้น)
ไผท ในชุดครู เดินเข้ามาในห้อง ด้วยสีหน้า สงสัย
ไผท: (มอง ผู้กองธนา และ ร.ต.อ.หญิง วิภาดา) พวกคุณ เป็นใคร เข้ามาทำอะไร ในห้องนี้
ร.ต.อ.หญิง วิภาดา: (รีบเก็บ โทรศัพท์มือถือ) เอ่อ... คือ...
ผู้กองธนา มองหน้า ร.ต.อ.หญิง วิภาดา เป็นเชิงปราม
ผู้กองธนา: (หันไปหา ไผท) ไม่มีอะไรครับ ครู เรากำลัง ตรวจดู ความเรียบร้อย
ไผท ไม่เชื่อ สายตา ของเขา จ้องมอง ไปที่ โทรศัพท์มือถือ ในมือ ของ ร.ต.อ.หญิง วิภาดา
ไผท: (เสียงเข้ม) นั่นโทรศัพท์ ของ กัลยา แฟนผมเอง ผมจำได้! เธอชอบใช้มัน อัดเสียง ตอนที่เรา ซ้อมดนตรี ด้วยกัน
(บรรยากาศ ตึงเครียด อีกครั้ง)
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น