วันศุกร์ที่ 19 กรกฎาคม พ.ศ. 2567

(บทที่ 23)ผีที่ห้องดนตรีไทย

 ผีที่ห้องดนตรีไทย (บทที่ 23)

(ฉากที่ 23)

ภาพในวีดีโอสั่นไหว แต่ก็พอจะมองเห็น เงาร่าง ของคนสองคน กำลัง ยื้อยุดฉุดกระชากกัน อยู่กลางห้อง

(เสียง ผู้ชาย ในวีดีโอ): ปล่อยนะ! อย่าเสียงดัง! เดี๋ยวก็มีคนได้ยินหรอก!

(เสียง ผู้หญิง ในวีดีโอ): (ร้องไห้) ไม่! ปล่อยฉันนะ! ช่วยด้วย!

(เสียง สิ่งของ ตกแตก ดัง เพล้ง!)

(วีดีโอ ถูก ตัดไป ทันที)

ความเงียบ ปกคลุม ไปทั่วห้องปฏิบัติการฯ ทุกคน ต่าง นิ่ง อึ้ง กับหลักฐาน ที่ปรากฏ

ร.ต.อ.หญิง วิภาดา: (เสียงสั่น) แสดงว่า... ตอนนั้น ในห้อง ไม่ได้มีแค่ สองคน

ผู้กองธนา: (พยักหน้า) ใช่ มีคน แอบถ่าย เหตุการณ์ ทั้งหมดไว้

ไผท: (กำมือแน่น) เป็นไปได้ไหม ว่าจะเป็น เพื่อน ของ กัลยา

ผู้กองธนา: (หันไปมอง ไผท) หมายความว่าไงครับ

ไผท: (ถอนหายใจ) คือ... กัลยา เขา สนิทกับเพื่อน กลุ่มหนึ่ง ที่เรียนดนตรีไทย ด้วยกัน พวกเธอ มักจะ มา ซ้อมดนตรี ที่นี่ เป็นประจำ

ร.ต.อ.หญิง วิภาดา: (ครุ่นคิด) ถ้าอย่างนั้น เราต้อง ตามตัว เพื่อนๆ ของ เธอ มา สอบถาม แล้วล่ะค่ะ

ผู้กองธนา: (พยักหน้า เห็นด้วย) ครับ และ ที่สำคัญ เราต้องรู้ให้ได้ว่า ทำไม คนถ่าย ถึงไม่ยอมช่วย กัลยา

(เงา ความสงสัย ค่อยๆ ก่อตัวขึ้น ในใจ ของทั้งสามคน)

(โปรดติดตามตอนต่อไป)

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น