ผีที่ห้องดนตรีไทย (บทที่ 48)
(ฉากที่ 48)
(ฉากตัดไปที่ ห้องดนตรีไทย ยามค่ำคืน)
ภายในห้อง ถูก จัด ให้ เป็น ลักษณะ เหมือน ห้อง พิจารณาคดี ย่อมๆ มี โต๊ะ ยาว วาง อยู่ กลางห้อง สำหรับ ผู้พิพากษา และ เจ้าหน้าที่ ศาล
ด้านข้าง มี โต๊ะ สำหรับ ทนาย ฝ่าย โจทก์ และ จำเลย ส่วน ด้านหลัง ก็ มี ที่ นั่ง สำหรับ สื่อมวลชน จำนวน มาก ที่ มา รายงาน ข่าว
(เสียง ซุบซิบ ดัง อยู่ ทั่ว ห้อง )
แสงไฟ สปอตไลท์ ส่อง สว่าง ไป ที่ กลางห้อง ซึ่ง เป็น จุด ที่ คาดว่า “วิญญาณ” ของ กัลยา จะ ปรากฏ ตัว
(เสียง นาฬิกา บน ผนัง ดัง “ติ๊ก ๆ” บอก เวลา ที่ ใกล้ เข้า มา ทุก ที)
ผู้พิพากษา: (กระแอม) ทุกอย่าง พร้อม หรือยัง
ทนายโจทก์: พร้อมแล้วครับ ท่าน
(บรรยากาศ ตึงเครียด ทุก สายตา จับ จ้อง ไป ที่ กลางห้อง)
(ทันใดนั้น เวลา สี่ทุ่ม ตรง... )
(เสียง ดนตรีไทย เพลง “โสมส่องแสง” ก็ ดัง ก้อง ขึ้น ภายในห้อง ทั้ง ๆ ที่ ไม่มี ใคร เปิด เพลง!)
(เงา ร่าง ของ หญิงสาว ใน ชุด นักเรียน ค่อยๆ ปรากฏ ขึ้น กลาง ห้อง)
(เสียง อุทาน ด้วย ความ ตื่นตะลึง ดัง ขึ้น ทั่ว ห้อง)
(หญิงสาว ใน ชุด นักเรียน ค่อยๆ หัน หน้า มา เผย ให้ เห็น ใบหน้า อัน สวยงาม แต่ ซีดเผือด ของ กัลยา!)
(ผู้พิพากษา ถึง กับ นิ่ง อึ้ง ไป ชั่วขณะ)
(ทนายโจทก์ รีบ ตั้งสติ ก่อนจะ ลุก ขึ้น ถาม คำถาม สำคัญ)
(ทนายโจทก์): ... คุณ กัลยา ครับ คุณ ช่วย บอก ศาล ได้ ไหมครับ ว่า ใคร คือ คน ที่ ฆ่า คุณ
(ทุก สายตา ใน ห้อง ต่าง จับ จ้อง ไป ที่ กัลยา )
(กัลยา ค่อยๆ หัน ไป มอง ที่ “ครูสมชาย” ผู้ต้องหา ก่อนจะ ชี้ นิ้ว ไป ที่ เขา อย่าง ช้าๆ แต่ หนักแน่น!)
(เสียง อุทาน ดัง ขึ้น อีกครั้ง เมื่อ พยาน “วิญญาณ” ชี้ตัว ฆาตกร! )
(โปรดติดตามตอนต่อไป)
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น