ผีที่ห้องดนตรีไทย (บทที่ 10)
(ฉากที่ 10)
(ฉากตัดไปที่ ห้องดนตรีไทย ยามค่ำคืน วันพระ)
แสงจันทร์สาดส่องผ่านหน้าต่าง ส่องให้เห็นฝุ่นละออง ที่ลอยอยู่ในอากาศ บรรยากาศวังเวง เงียบสงัด
ไผท ในชุดลำลอง ยืนอยู่กลางห้อง หลังจาก เขาแอบเข้ามาในโรงเรียน ตอนกลางคืน
(เสียงดนตรีไทย ดังขึ้น แผ่วเบา เหมือนเสียงกระซิบ อยู่รอบตัวเขา)
ไผทหลับตาลง ตั้งใจฟัง เสียงดนตรี ที่เขาคุ้นเคย เสียงที่เขาเชื่อว่า เป็นเสียงของกัลยา
(เสียงดนตรี ค่อยๆ ดังชัดขึ้น เป็นเพลง "เขมรไทรโยค" เพลงที่เขาและกัลยา ชอบเล่นด้วยกัน)
ไผท: (พึมพำ) กัลยา... เธออยู่ที่นี่ใช่ไหม
(เสียงดนตรี หยุดลง)
ไผทลืมตาขึ้น มองไปรอบๆ ห้อง เขาสังเกตเห็น ว่า มีบางอย่าง ผิดปกติ ไปจากเดิม
(เสียงดนตรี ดังขึ้นอีกครั้ง คราวนี้เป็นเพลง "ตับนางลอย" แต่เป็นท่วงทำนอง ที่แปลกไป เหมือนกำลังบอกเล่าเรื่องราว บางอย่าง)
ไผท ตั้งใจฟัง อย่างพยายามจับใจความ
(เสียงดนตรี ดังช้าลง ช้าลง ก่อนจะหยุดลง ที่ โน้ตตัวสุดท้าย)
ไผท รู้สึกขนลุก ไปทั่วร่าง เขารู้สึกได้ว่า กัลยา กำลังพยายามบอกอะไรเขา บางอย่าง
(ฉากตัดไปที่ ห้องควบคุมกล้องวงจรปิด ของโรงเรียน)
(ภาพจากกล้องวงจรปิด แสดงให้เห็น เงา ของใครบางคน กำลังเดินไปมา ในห้องดนตรีไทย)
(โปรดติดตามตอนต่อไป)
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น