ผีที่ห้องดนตรีไทย (บทที่ 11)
(ฉากที่ 11)
(ฉากตัดไปที่ บ้านพักครูหลังโรงเรียน)
ภายในห้องนอนที่มืดมิด มีเพียงแสงสลัวจากโคมไฟหัวเตียง ส่องให้เห็นชายวัยกลางคน นอนพลิกไปมาบนเตียง เหงื่อผุดพรายเต็มใบหน้า ท่าทางเหมือนฝันร้าย
(เสียงดนตรีไทย ดังขึ้นแผ่วเบา ในความฝัน)
ชายคนนั้นสะดุ้ง ตื่นจากฝัน เขาลุกขึ้นนั่ง มือส trembling slightly มองไปรอบๆ ห้องอย่างหวาดระแวง
ครูสมชาย: (พึมพำ) แค่ฝันไป... แค่ฝันไป...
เขาลุกขึ้น เดินไปรินน้ำ มือที่สั่นเทายกแก้วน้ำขึ้นดื่ม แต่ภาพในฝัน ยังคงติดตา
(ฉาก flashback แสดงภาพ ครูสมชาย ในอดีต กำลังมีปากเสียง กับ กัลยา ในห้องดนตรีไทย ก่อนที่เขาจะพลั้งมือ ทำร้ายเธอ จนเสียชีวิต)
(เสียงดนตรีไทย ดังขึ้น ชัดเจนขึ้น เป็นเพลง "สาธุการ" แต่เป็นท่วงทำนอง ที่บิดเบี้ยว น่ากลัว)
ครูสมชาย สะดุ้ง ทำแก้วน้ำหล่นแตก เสียงดังเพล้ง!
(เสียงเคาะประตู ดังขึ้น สามครั้ง)
เสียงหวาน (เสียงกัลยา): อาจารย์คะ...
(เสียงดนตรีไทย ดังขึ้น ดังขึ้น จนครูสมชาย ต้องเอามือกุมหู ด้วยความหวาดผวา)
(โปรดติดตามตอนต่อไป)
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น