ผีที่ห้องดนตรีไทย (บทที่ 14)
(ฉากที่ 14)
(ฉากตัดไปที่ ห้องเรียน ตอนกลางวัน)
บรรยากาศภายในห้องเรียน เต็มไปด้วยความอึดอัด นักเรียน นั่งเรียน ด้วยสีหน้า ไม่สู้ดีนัก บางคน นั่งกอดอก ตัวสั่น บางคน ซุบซิบ กันด้วยความหวาดกลัว
ครูประจำวิชา พยายาม สอนหนังสือ ต่อไป แม้ในใจ จะรู้สึกไม่ต่างจากนักเรียน
(เสียงเคาะประตู ดังขึ้น เบาๆ สามครั้ง)
ทุกคนในห้อง หันไปมอง ที่ประตู พร้อมกัน
(เสียง เคาะประตู ดังขึ้นอีกครั้ง คราวนี้ ดังชัดเจนขึ้น)
(เสียงกระซิบ แผ่วเบา แต่ฟังชัด): อาจารย์ขา...
(นักเรียน กรีดร้อง ด้วยความหวาดกลัว วิ่งหนี ออกจากห้องเรียน ไปคนละทิศคนละทาง)
(ครูประจำวิชา หน้าซีดเผือด ทรุดตัวลง กับพื้น)
(ฉากตัดไปที่ ห้องพักครู)
เหล่าครู นั่งพูดคุยกัน ด้วยสีหน้า กังวลใจ
ครู 1: (เสียงสั่น) ฉันไม่ไหวแล้ว จะลาออกแล้ว
ครู 2: จะบ้าตายอยู่แล้ว แบบนี้ ใครจะอยู่ได้
(เสียงเคาะโต๊ะ ดังขึ้น)
ทุกคนหันไปมอง ผู้อำนวยการ ที่นั่งหน้าเครียด อยู่ที่โต๊ะทำงาน
ผู้อำนวยการ: (ถอนหายใจ) ผมรู้ ว่าทุกคนกลัว แต่ตอนนี้ เรายังทำอะไรไม่ได้ มากไปกว่านี้ นอกจาก รอให้ตำรวจ จับตัว คนที่ฆ่าเธอ ให้ได้
(ฉากตัดไปที่ โรงเรียน ตอนกลางคืน)
ภารโรง เดินตรวจตรา ไปตามทางเดิน ที่มืดสลัว มือข้างหนึ่ง ถือไฟฉาย ส่องไปรอบๆ ส่วนมืออีกข้างหนึ่ง กำพระเครื่อง แน่น
(เสียงดนตรีไทย ดังขึ้น แว่วๆ อยู่ไม่ไกล)
(ภารโรง หยุดเดิน ตัวแข็งทื่อ เหงื่อ ไหลท่วมตัว)
(เงา ของหญิงสาวในชุดไทย ปรากฏขึ้น ที่ปลายทางเดิน)
(โปรดติดตามตอนต่อไป)
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น