ผีที่ห้องดนตรีไทย
โดย แจ่ม อารมณ์ดี (52 ตอนจบ)
จุดเริ่มต้นของเรื่องราว
ไผทยืนมองรูปกัลยาหน้าห้องซ้อมดนตรีไทย ท่ามกลางความทรงจำและกลิ่นอายความลึกลับ
แสงแดดอ่อนยามเย็นทาบทาอาคารเรียนดนตรีไทยให้ดูสงบเงียบ ต่างจากความรู้สึกว้าวุ่นในอกของ "ไผท" ชายหนุ่มร่างสูงโปร่งที่ยืนอยู่หน้าห้องซ้อมดนตรีไทย เขาเลื่อนนิ้วมือไปตามรูปถ่ายเก่าๆ ในมือ ภาพหญิงสาวรอยยิ้มสดใสกับซออู้คู่ใจ สะท้อนความทรงจำอันแสนหวาน ก่อนที่ทุกอย่างจะมลายหายไปพร้อมการหายตัวอย่างลึกลับของเธอ... "กัลยา"
ห้าปีก่อน กัลยา หญิงสาวผู้เปี่ยมเสน่ห์และพรสวรรค์ทางดนตรีไทย เธอเป็นที่หมายปองของหนุ่มๆ มากมาย รวมถึงไผท ทั้งคู่เป็นคู่รักที่หลายคนอิจฉา ทั้งรูปร่างหน้าตา ใจตรงกัน แถมยังเล่นดนตรีด้วยกันอย่างเข้าขา แต่แล้วความสุขก็อยู่กับพวกเขาได้ไม่นาน กัลยาหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย ทิ้งไว้เพียงความสงสัยและความเสียใจให้กับไผท
เสียงหัวเราะคิกคักของกลุ่มนักเรียนหญิง ดึงไผทกลับสู่ความจริง เขาเก็บรูปของกัลยาลงในกระเป๋าเสื้อ ก่อนจะเดินเข้าไปในห้องดนตรีไทย กลิ่นไม้เก่า อับชื้น และธูปหอม โชยปะปนกัน สร้างบรรยากาศชวนขนลุก แม้ในห้องจะเปิดไฟสว่าง แต่เงามืดจากมุมต่างๆ กลับยิ่งเสริมให้ความรู้สึกอึดอัด กดดัน
ไผทลังเล ก่อนจะตัดสินใจเล่าเรื่องที่เขาได้ยินมาให้ใบเฟิร์นฟัง
ใบเฟิร์นร้องเสียงหลง ก่อนจะกวาดสายตามองไปรอบๆ ห้องอย่างหวาดกลัว “หนูเคยได้ยินเรื่องเล่าเหมือนกันค่ะ ว่าที่ห้องนี้มีผีนักดนตรีไทยสิงอยู่ เป็นผู้หญิง เขาว่ากันว่าเธอถูกฆาตกรรมแล้วเอาศพมาซ่อนไว้ที่นี่”
ใบหน้าของไผทซีดเผือด เขาพยายามควบคุมตัวเองไม่ให้คิดไปไกล แต่ลึกๆ แล้ว เขาหวั่นใจว่าเรื่องที่ใบเฟิร์นเล่าอาจจะเป็นเรื่องจริง
ไผทรู้สึกเหมือนโลกหยุดหมุน เสียงดนตรี ชุดไทย มันช่างสอดคล้องกับกัลยา เขาจ้องมองไปรอบๆ ห้อง จินตนาการถึงภาพของหญิงสาว เล่นดนตรี ด้วยแววตาเศร้าสร้อย
“เขาตัดสินใจแล้ว เขาจะต้องพิสูจน์ให้ได้ว่าเสียงดนตรีที่ดังขึ้นนั้น เป็นเสียงของกัลยาจริงๆ หรือไม่ แม้จะต้องเสี่ยงกับสิ่งที่มองไม่เห็นก็ตาม!”
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น