ผีที่ห้องดนตรีไทย
แสงแดดอ่อนยามเย็นทาบทาอาคารเรียนดนตรีไทยให้ดูสงบเงียบ ต่างจากความรู้สึกว้าวุ่นในอกของ ไผท ชายหนุ่มร่างสูงโปร่งที่ยืนอยู่หน้าห้องซ้อมดนตรีไทย เขาเลื่อนนิ้วมือไปตามรูปถ่ายเก่าๆ ในมือ ภาพหญิงสาวรอยยิ้มสดใสกับซออู้คู่ใจ สะท้อนความทรงจำอันแสนหวาน ก่อนที่ทุกอย่างจะมลายหายไปพร้อมการหายตัวอย่างลึกลับของเธอ... "กัลยา"
ห้าปีก่อน กัลยา หญิงสาวผู้เปี่ยมเสน่ห์และพรสวรรค์ทางดนตรีไทย เธอเป็นที่หมายปองของหนุ่มๆมากมาย รวมถึงไผท ทั้งคู่เป็นคู่รักที่หลายคนอิจฉา ทั้งรูปร่างหน้าตา ใจตรงกัน แถมยังเล่นดนตรีด้วยกันอย่างเข้าขา แต่แล้วความสุขก็อยู่กับพวกเขาได้ไม่นาน กัลยาหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย ทิ้งไว้เพียงความสงสัยและความเสียใจให้กับไผท
วันนี้ ไผท กลับมาที่โรงเรียนเก่าอีกครั้ง หลังจากได้รับเบาะแสจากเพื่อนของกัลยา ว่าได้ยินเสียงซออู้บรรเลงเพลงที่เขาและกัลยาเคยเล่นด้วยกัน ดังออกมาจากห้องดนตรีไทยในยามค่ำคืน ทุกวันพระ
เสียงหัวเราะคิกคักของกลุ่มนักเรียนหญิง ดึงไผทกลับสู่ความจริง เขาเก็บรูปของกัลยาลงในกระเป๋าเสื้อ ก่อนจะเดินเข้าไปในห้องดนตรีไทย กลิ่นไม้เก่า อับชื้น และธูปหอม โชยปะปนกัน สร้างบรรยากาศชวนขนลุก แม้ในห้องจะเปิดไฟสว่าง แต่เงามืดจากมุมต่างๆ กลับยิ่งเสริมให้ความรู้สึกอึดอัด กดดัน
“พี่ไผท มาทำอะไรที่นี่คะ” เสียงใสๆ ของ ใบเฟิร์น รุ่นน้องที่เรียนดนตรีไทย ดังขึ้น ทำให้ไผทสะดุ้ง
“อ๋อ พี่มาหาอาจารย์สมชาย อาจารย์อยู่มั้ย”
“อาจารย์ไม่อยู่ค่ะ ไปต่างจังหวัด กลับอาทิตย์หน้า”
“อ้าว พี่มีเรื่องต้องคุยกับอาจารย์พอดี” ไผททำหน้าผิดหวัง
“เรื่องอะไรเหรอคะ เผื่อหนูช่วยได้” ใบเฟิร์นถามอย่างเป็นห่วง
ไผทลังเล ก่อนจะตัดสินใจเล่าเรื่องที่เขาได้ยินมาให้ใบเฟิร์นฟัง
“พี่ว่ามันแปลกๆ หรือว่าที่นี่จะมี...”
“ผี!” ใบเฟิร์นร้องเสียงหลง ก่อนจะกวาดสายตามองไปรอบๆห้องอย่างหวาดกลัว “หนูเคยได้ยินเรื่องเล่าเหมือนกันค่ะ ว่าที่ห้องนี้มีผีนักดนตรีไทยสิงอยู่ เป็นผู้หญิง เขาว่ากันว่าเธอถูกฆาตกรรมแล้วเอาศพมาซ่อนไว้ที่นี่”
ใบหน้าของไผทซีดเผือด เขาพยายามควบคุมตัวเองไม่ให้คิดไปไกล แต่ลึกๆ แล้ว เขาหวั่นใจว่าเรื่องที่ใบเฟิร์นเล่าอาจจะเป็นเรื่องจริง
“แล้ว แล้วเธอโดนฆาตกรรมยังไง” ไผทถามด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ
“ไม่รู้ค่ะ แต่มีข่าวลือว่า ฆาตกรเป็นครูสอนดนตรีที่นี่ เขาหลงรักผู้หญิงคนนี้ แต่เธอไม่เล่นด้วย เลย...” ใบเฟิร์นไม่กล้าเล่าต่อ
“แล้ว แล้วรู้ไหมว่า ผู้หญิงคนนั้นชื่ออะไร”
ใบเฟิร์นส่ายหน้า “ไม่รู้ค่ะ แต่เขาว่ากันว่า ทุกวันพระ ตอนกลางคืน จะมีเสียงดนตรีไทยดังมาจากห้องนี้ บางคนก็เห็นเป็นเงาผู้หญิง แต่งชุดไทย เล่นดนตรีอยู่”
ไผทรู้สึกเหมือนโลกหยุดหมุน เสียงดนตรี ชุดไทย มันช่างสอดคล้องกับกัลยา เขาจ้องมองไปรอบๆห้อง จินตนาการถึงภาพของหญิงสาว เล่นดนตรี ด้วยแววตาเศร้าสร้อย
เขาตัดสินใจแล้ว เขาจะต้องพิสูจน์ให้ได้ว่าเสียงดนตรีที่ดังขึ้นนั้น เป็นเสียงของกัลยาจริงๆ หรือไม่ แม้จะต้องเสี่ยงกับสิ่งที่มองไม่เห็นก็ตาม!
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น