ผีที่ห้องดนตรีไทย (บทที่ 1)
[ฉากที่ 1]
แสงแดดอ่อนยามเย็นทาบทาอาคารเรียนดนตรีไทยให้ดูสงบเงียบ ต่างจากความรู้สึกว้าวุ่นในอกของ ไผท ชายหนุ่มร่างสูงโปร่งที่ยืนอยู่หน้าห้องซ้อมดนตรีไทย เขาเลื่อนนิ้วมือไปตามรูปถ่ายเก่าๆ ในมือ ภาพหญิงสาวรอยยิ้มสดใสกับซออู้คู่ใจ สะท้อนความทรงจำอันแสนหวาน ก่อนที่ทุกอย่างจะมลายหายไปพร้อมการหายตัวอย่างลึกลับของเธอ... "กัลยา"
(เสียงบรรยาย) ห้าปีก่อน กัลยา หญิงสาวผู้เปี่ยมเสน่ห์และพรสวรรค์ทางดนตรีไทย เธอเป็นที่หมายปองของหนุ่มๆมากมาย รวมถึงไผท ทั้งคู่เป็นคู่รักที่หลายคนอิจฉา ทั้งรูปร่างหน้าตา ใจตรงกัน แถมยังเล่นดนตรีด้วยกันอย่างเข้าขา แต่แล้วความสุขก็อยู่กับพวกเขาได้ไม่นาน กัลยาหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย ทิ้งไว้เพียงความสงสัยและความเสียใจให้กับไผท
(เสียงดนตรีไทยเศร้าๆ)
(เสียงบรรยาย) วันนี้ ไผท กลับมาที่โรงเรียนเก่าอีกครั้ง หลังจากได้รับเบาะแสจากเพื่อนของกัลยา ว่าได้ยินเสียงซออู้บรรเลงเพลงที่เขาและกัลยาเคยเล่นด้วยกัน ดังออกมาจากห้องดนตรีไทยในยามค่ำคืน ทุกวันพระ
(เสียงหัวเราะคิกคักของกลุ่มนักเรียนหญิง)
ไผทสะดุ้ง หันไปมองกลุ่มนักเรียนหญิงที่เดินผ่านไป
ใบเฟิร์น: (ยิ้มให้ไผท) พี่ไผท มาทำอะไรที่นี่คะ
ไผทรีบเก็บรูปของกัลยาลงในกระเป๋าเสื้อ ก่อนจะเดินเข้าไปในห้องดนตรีไทย
ไผท: อ๋อ พี่มาหาอาจารย์สมชาย อาจารย์อยู่มั้ย
ใบเฟิร์น: อาจารย์ไม่อยู่ค่ะ ไปต่างจังหวัด กลับอาทิตย์หน้า
ไผท: อ้าว พี่มีเรื่องต้องคุยกับอาจารย์พอดี (ทำหน้าผิดหวัง)
ใบเฟิร์น: เรื่องอะไรเหรอคะ เผื่อหนูช่วยได้ (ทำหน้าสงสัย)
ไผทลังเล ก่อนจะตัดสินใจเล่าเรื่องที่เขาได้ยินมาให้ใบเฟิร์นฟัง
ไผท: คือ... พี่ได้ยินมาว่า ช่วงนี้มีคนได้ยินเสียงดนตรีไทยดังมาจากห้องนี้ตอนกลางคืนน่ะ
ใบเฟิร์น: (หน้าซีด) จริงเหรอคะ หนูก็เคยได้ยินเหมือนกัน...
ไผท: (รีบถาม) ได้ยินว่าไงบ้าง
ใบเฟิร์น: (เสียงเบา) เขาว่ากันว่า ที่ห้องนี้มีผีนักดนตรีไทยสิงอยู่ เป็นผู้หญิง เขาว่ากันว่าเธอถูกฆาตกรรมแล้วเอาศพมาซ่อนไว้ที่นี่
(เสียงดนตรีไทย เริ่มดังขึ้นแผ่วเบา)
ใบหน้าของไผทซีดเผือด เขาพยายามควบคุมตัวเองไม่ให้คิดไปไกล แต่ลึกๆ แล้ว เขาหวั่นใจว่าเรื่องที่ใบเฟิร์นเล่าอาจจะเป็นเรื่องจริง
(โปรดติดตามตอนต่อไป)
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น