ผีที่ห้องดนตรีไทย (บทที่ 43)
(ฉากที่ 43)
ความหวัง เริ่ม กลับมา อีกครั้ง เมื่อ “นิว” ยอม เปิดปาก เล่า ความจริง แต่ สีหน้า ของ ไผท ก็ ยัง ไม่ คลาย กังวล
ไผท: (ถอนหายใจ) อย่างน้อย ตอนนี้ เราก็ มีพยาน แล้ว แต่... เรายัง ขาด หลักฐาน สำคัญ ที่ จะ มัดตัว ครู คนนั้น ได้
( “นิว” นิ่งเงียบ ไป ครู่หนึ่ง เหมือน กำลัง ครุ่นคิด ถึง บางสิ่ง)
(เสียง ถอนหายใจ ของ “นิว” ดังขึ้น อีก ครั้ง)
นิว: ใต้ต้นคูน ค่ะ ... ใต้ต้นคูน หลัง บ้านพักครู
(ทุกคน ในห้อง มองหน้า กัน ด้วย ความ สงสัย)
ผู้กองธนา: ใต้ต้นคูน ?
นิว: ค่ะ คืนนั้น ฉัน แอบ เห็น ครู... เขา ถือ ถุง อะไร บางอย่าง เดิน ไป ที่ หลัง บ้านพักครู ตอนเช้ามืด วันรุ่งขึ้น ฉัน เลย แอบ ตามไปดู เห็น เขา กำลัง ขุดดิน ใต้ต้นคูน แล้ว ก็ เอา ถุง นั้น ฝัง ไว้
(ใบเฟิร์น เบิกตากว้าง)
ใบเฟิร์น: ถุง นั้น คง จะเป็น เสื้อผ้า ที่ เปื้อนเลือด ของคุณ กัลยา สินะคะ
นิว: (พยักหน้า) ค่ะ ฉัน มั่นใจ
(ไผท กำมือแน่น ด้วย ความ มุ่งมั่น)
ไผท: ถ้าอย่างนั้น เรา ต้อง ไป ที่ บ้านพักครู กัน เดี๋ยวนี้!
(หลักฐาน ชิ้น สำคัญ กำลัง รอ พวกเขา อยู่)
(โปรดติดตามตอนต่อไป)
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น