ผีที่ห้องดนตรีไทย (บทสุดท้าย)
(หลายปีต่อมา)
(ฉากตัดไปที่ ห้องดนตรีไทย ใน โรงเรียน )
ห้องดนตรีไทย ได้รับ การ ปรับปรุง ใหม่ จน ดู สวยงาม และ ทันสมัย แต่ กลิ่นอาย ของ ความ เก่าแก่ และ เรื่องราว ลี้ลับ ยัง คง อยู่
(เสียง ดนตรีไทย ดัง ขึ้น แผ่วเบา เป็นเพลง “โสมส่องแสง” เพลง ที่ คุ้นเคย)
(ภาพ ของ กัลยา ใน ชุด นักเรียน ปรากฏ ขึ้น กลาง ห้อง )
เธอยิ้ม อย่าง อ่อนโยน ก่อนจะ ค่อยๆ เลือน หาย ไป
(เสียง นักเรียน หญิง กลุ่ม หนึ่ง กำลัง พูดคุย กัน อยู่ หน้า ห้อง)
นักเรียน 1: (ทำตาโต) จริง เหรอ พี่ ผี ที่ ห้องนี้ เคย ขึ้น ศาล ด้วย นะ
นักเรียน 2: (พยักหน้า) จริงสิ ฉัน เคย อ่าน ข่าว มา ดัง ไป ทั่วโลก เลยนะ
นักเรียน 3: (ทำท่า ทาง ขนลุก) แล้ว... เขา ว่า ผี ที่นี่ ให้หวย แม่น มาก เลยนะ
(นักเรียน หญิง กลุ่ม นั้น มอง ไป ที่ ห้องดนตรีไทย ด้วย แววตา ทั้ง กลัว และ อยากรู้อยากเห็น)
(ฉากตัดไปที่ ภาพ ข่าว ใน โทรทัศน์ ซึ่ง กำลัง รายงาน ข่าว การ เลื่อน ตำแหน่ง ให้ กับ ผู้กองธนา และ ร.ต.อ.หญิง วิภาดา )
(เสียง ผู้ประกาศข่าว): ... และ นี่ คือ อีก หนึ่ง ความสำเร็จ ของ สำนักงาน ตำรวจแห่งชาติ ที่ สามารถ คลี่คลาย คดี อัน ลี้ลับ และ ได้รับ การ ยกย่อง จาก นานาชาติ...
(ภาพ ตัด ไป ที่ ภาพ ของ กัลยา ที่ กำลัง ยิ้ม อย่าง มีความสุข )
(เสียง ดนตรีไทย เพลง “โสมส่องแสง” ดัง ขึ้น อีก ครั้ง ก่อนจะ ค่อยๆ จาง หาย ไป)
(เรื่องราว ของ “ผีที่ห้องดนตรีไทย” ได้ กลาย เป็น ตำนาน ที่ เล่าขาน ต่อ กันมา ตราบ จน ทุกวันนี้)
(จบบริบูรณ์)
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น