(ตอนที่52)เพลง : คืนแค้น (ผีห้องดนตรี)

 เพลง : คืนแค้น (ผีห้องดนตรี)

 

(บทที่ 1)

ใต้ผืนดิน วิญญาณ ร้องครวญ

ความแค้น สุมทรวง รอวัน ล้างผลาญ

ดวงตา อาฆาต จ้องมอง เจ้า

เสียง กรีดร้อง เงียบงัน ใต้ หลุม ศพ ฝังร่าง

(บทที่ 2)

ราตรี มืดมิด เลือด หลั่งริน

กลิ่น คาว ความตาย คลุ้ง ไป ทั่ว ห้อง

มือ เปื้อน บาป หนี ไม่ พ้น

เงา แค้น ตาม ติด จอง ล้าง ด้วย คม ฆ้อง

 

(บทที่ 3)

หลับตา ลง หรือ ไม่ ก็ เห็น

ใบหน้า ซีด ขาว เต็ม ไป ด้วย เลือด

เสียง หัวเราะ เยือกเย็น ดัง ก้อง ข้าง หู

ดวงวิญญาณ ทรมาน เจ้า ไม่ รู้ จบ

(บทที่ 4)

ลม หายใจ รด ต้นคอ

สัมผัส เย็นยะเยือก แผด เผา วิญญาณ

ทุกข์ทรมาน ไม่มีวัน สิ้นสุด

วิ่ง หนี ไป ที่ใด ก็ ไม่ พ้น

 

(บทที่ 5)

ความ ตาย คือ การ เริ่มต้น

ของ การ ชำระ แค้น ไม่ เว้น วัน

คำ สาป แช่ง ติดตาม ไป ทุก หน แห่ง

ไม่มี ที่ใด ปลอดภัย อีก ต่อไป

(บทที่ 6)

จง รับรู้ ถึง ความ เจ็บปวด

จง หวาดกลัว เงา แค้น ที่ ตาม ล่า

จง สำนึก ใน บาป กรรม ที่ ก่อ

วิญญาณ อาฆาต ไม่มีวัน ให้อภัย

 

.

.

.

(ตอนที่51)ผีที่ห้องดนตรีไทย (บทสุดท้าย)

 ผีที่ห้องดนตรีไทย (บทสุดท้าย)

(หลายปีต่อมา)

(ฉากตัดไปที่ ห้องดนตรีไทย ใน โรงเรียน )

ห้องดนตรีไทย ได้รับ การ ปรับปรุง ใหม่ จน ดู สวยงาม และ ทันสมัย แต่ กลิ่นอาย ของ ความ เก่าแก่ และ เรื่องราว ลี้ลับ ยัง คง อยู่

(เสียง ดนตรีไทย ดัง ขึ้น แผ่วเบา เป็นเพลง “โสมส่องแสง” เพลง ที่ คุ้นเคย)

(ภาพ ของ กัลยา ใน ชุด นักเรียน ปรากฏ ขึ้น กลาง ห้อง )

เธอยิ้ม อย่าง อ่อนโยน ก่อนจะ ค่อยๆ เลือน หาย ไป

(เสียง นักเรียน หญิง กลุ่ม หนึ่ง กำลัง พูดคุย กัน อยู่ หน้า ห้อง)

นักเรียน 1: (ทำตาโต) จริง เหรอ พี่ ผี ที่ ห้องนี้ เคย ขึ้น ศาล ด้วย นะ

นักเรียน 2: (พยักหน้า) จริงสิ ฉัน เคย อ่าน ข่าว มา ดัง ไป ทั่วโลก เลยนะ

นักเรียน 3: (ทำท่า ทาง ขนลุก) แล้ว... เขา ว่า ผี ที่นี่ ให้หวย แม่น มาก เลยนะ

(นักเรียน หญิง กลุ่ม นั้น มอง ไป ที่ ห้องดนตรีไทย ด้วย แววตา ทั้ง กลัว และ อยากรู้อยากเห็น)

(ฉากตัดไปที่ ภาพ ข่าว ใน โทรทัศน์ ซึ่ง กำลัง รายงาน ข่าว การ เลื่อน ตำแหน่ง ให้ กับ ผู้กองธนา และ ร.ต.อ.หญิง วิภาดา )

(เสียง ผู้ประกาศข่าว): ... และ นี่ คือ อีก หนึ่ง ความสำเร็จ ของ สำนักงาน ตำรวจแห่งชาติ ที่ สามารถ คลี่คลาย คดี อัน ลี้ลับ และ ได้รับ การ ยกย่อง จาก นานาชาติ...

(ภาพ ตัด ไป ที่ ภาพ ของ กัลยา ที่ กำลัง ยิ้ม อย่าง มีความสุข )

(เสียง ดนตรีไทย เพลง “โสมส่องแสง” ดัง ขึ้น อีก ครั้ง ก่อนจะ ค่อยๆ จาง หาย ไป)

(เรื่องราว ของ “ผีที่ห้องดนตรีไทย” ได้ กลาย เป็น ตำนาน ที่ เล่าขาน ต่อ กันมา ตราบ จน ทุกวันนี้)

(จบบริบูรณ์)

(ตอนที่50)ผีที่ห้องดนตรีไทย

 ผีที่ห้องดนตรีไทย (บทส่งท้าย)

(ฉากส่งท้าย)

(ฉากตัดไปที่ ริมแม่น้ำเจ้าพระยา ยามเย็น)

แสง อาทิตย์ สีทอง ส่อง กระทบ ผิวน้ำ ระยิบระยับ ไผท และ ใบเฟิร์น นั่ง อยู่ บน ม้านั่ง ริม แม่น้ำ ด้วยกัน

(เสียง นก ร้อง และ เสียง เรือ ยนต์ วิ่ง ผ่าน ไป มา)

(ไผท มอง ไป ที่ แม่น้ำ ด้วย แววตา เหม่อลอย)

ใบเฟิร์น: (เอ่ย ถาม ด้วย ความ เป็นห่วง) พี่ไผท คิดอะไร อยู่ หรือเปล่า คะ

ไผท: (หัน มา มอง ใบเฟิร์น) พี่ แค่ คิดถึง กัลยา น่ะ ... ดีใจ ที่ เธอ ได้รับ ความยุติธรรม สักที

ใบเฟิร์น: (พยักหน้า) ค่ะ ... หนู ก็ ดีใจ ด้วย

(ทั้งสอง นั่ง เงียบ ไป ครู่หนึ่ง)

ใบเฟิร์น: (พูด ด้วย น้ำเสียง เบาๆ) พี่ไผท คะ ... หนู อยาก บอก อะไร บางอย่าง

ไผท: (หัน มา มอง ใบเฟิร์น ด้วย ความ สงสัย) อะไร เหรอ

ใบเฟิร์น: (หน้า แดง เล็กน้อย) คือ... ตลอดเวลา ที่ผ่านมา ... ที่ เรา ได้ ร่วม กัน ทำ เรื่องนี้ ... หนู รู้สึก ว่า...

(ใบเฟิร์น ไม่กล้า พูดต่อ เธอ ก้มหน้า ลง มอง มือ ตัวเอง)

(ไผท มอง ท่าทาง ของ ใบเฟิร์น ด้วย ความ เอ็นดู เขา ค่อยๆ เอื้อมมือ ไป จับ มือ ของ เธอ ไว้ เบาๆ)

ไผท: (พูด ด้วย น้ำเสียง อ่อนโยน) พี่ ก็ รู้สึก เหมือนกัน ... ใบเฟิร์น

(ใบเฟิร์น เงยหน้า ขึ้น มอง ไผท ดวงตา ของทั้งคู่ สบ กัน )

(ความรู้สึก ดีๆ ที่ ก่อตัว ขึ้น ท่ามกลาง ความ เศร้า และ การ ต่อสู้ เพื่อ ความ ยุติธรรม กำลัง เบ่งบาน ขึ้น ใน ใจ ของ ทั้ง สอง คน)

(แสง อาทิตย์ ลา ลับ ขอบฟ้า ไป แล้ว แต่ ความ หวัง และ ความรัก ครั้งใหม่ กำลัง เริ่มต้น ขึ้น)

(จบบริบูรณ์)

(บทที่ 49)ผีที่ห้องดนตรีไทย

 ผีที่ห้องดนตรีไทย (บทที่ 49)

(ฉากที่ 49)

(ฉากตัดไปที่ ห้องพิจารณาคดี ศาลจังหวัด )

บรรยากาศ ภายใน ห้อง เงียบสงัด อีกครั้ง หลังจาก ผ่าน ค่ำคืน แห่ง การ สอบปากคำ “วิญญาณ” อัน น่า ตื่นตะลึง

(เสียง เคาะ ไม้ ดัง ขึ้น สาม ครั้ง)

ผู้พิพากษา ในชุด ครุย สี ดำ เดิน เข้า มา ใน ห้อง ด้วย สีหน้า เคร่งขรึม

(ผู้คน ทุกคน ใน ห้อง ลุก ขึ้น ยืน)

ผู้พิพากษา: (เสียง ดัง ก้อง) ศาล พิเคราะห์ เห็น ว่า ... จำเลย ที่ 1 นายสมชาย... มีความผิด ตาม ฟ้อง ฐาน ฆ่าผู้อื่น โดย เจตนา... ให้ ลงโทษ จำคุก ตลอดชีวิต...

(เสียง ฮือฮา ดัง ขึ้น ภายใน ห้อง พิจารณาคดี)

(ครูสมชาย ทรุด ลง กับ พื้น ร้องไห้ ด้วย ความ หวาดกลัว และ เสียใจ)

ผู้พิพากษา: (อ่าน คำพิพากษา ต่อ) ...ส่วน จำเลย ที่ 2 ร้อยตรี... มีความผิด ฐาน เป็น ผู้ สนับสนุน ให้ ผู้อื่น กระทำความผิด ฐาน ฆ่าผู้อื่น โดย เจตนา... ให้ ลงโทษ จำคุก มีกำหนด 20 ปี...

(เสียง ปรบมือ ดัง ขึ้น ใน ห้อง พิจารณาคดี เมื่อ ศาล ได้ ตัดสิน ลงโทษ ผู้ กระทำความผิด อย่าง ยุติธรรม)

(ภาพ ตัด ไป ที่ ไผท ใบเฟิร์น ผู้กองธนา และ ร.ต.อ.หญิง วิภาดา ที่ ยืน มอง เหตุการณ์ อยู่ ด้วย ความ โล่งใจ)

(ภาพ ตัด ไป ที่ ห้องดนตรีไทย ยามค่ำคืน )

(เสียง ดนตรีไทย เพลง “โสมส่องแสง” ดัง ขึ้น อีก ครั้ง แต่ คราวนี้ เป็น ท่วงทำนอง ที่ อ่อนโยน และ แฝง ไปด้วย ความ สุข)

(หญิงสาว ใน ชุด นักเรียน ปรากฏ ตัว ขึ้น กลาง ห้อง เธอยิ้ม ให้ กับ ทุกคน ก่อนจะ ค่อยๆ เลือน หาย ไป)

(ความ ยุติธรรม ได้ มา ถึง แล้ว และ ดูเหมือนว่า วิญญาณ ของ กัลยา จะ ได้ ไปสู่ สุคติ เสียที...)

(โปรดติดตามตอนต่อไป)

(บทที่ 48)ผีที่ห้องดนตรีไทย

 ผีที่ห้องดนตรีไทย (บทที่ 48)

(ฉากที่ 48)

(ฉากตัดไปที่ ห้องดนตรีไทย ยามค่ำคืน)

ภายในห้อง ถูก จัด ให้ เป็น ลักษณะ เหมือน ห้อง พิจารณาคดี ย่อมๆ มี โต๊ะ ยาว วาง อยู่ กลางห้อง สำหรับ ผู้พิพากษา และ เจ้าหน้าที่ ศาล

ด้านข้าง มี โต๊ะ สำหรับ ทนาย ฝ่าย โจทก์ และ จำเลย ส่วน ด้านหลัง ก็ มี ที่ นั่ง สำหรับ สื่อมวลชน จำนวน มาก ที่ มา รายงาน ข่าว

(เสียง ซุบซิบ ดัง อยู่ ทั่ว ห้อง )

แสงไฟ สปอตไลท์ ส่อง สว่าง ไป ที่ กลางห้อง ซึ่ง เป็น จุด ที่ คาดว่า “วิญญาณ” ของ กัลยา จะ ปรากฏ ตัว

(เสียง นาฬิกา บน ผนัง ดัง “ติ๊ก ๆ” บอก เวลา ที่ ใกล้ เข้า มา ทุก ที)

ผู้พิพากษา: (กระแอม) ทุกอย่าง พร้อม หรือยัง

ทนายโจทก์: พร้อมแล้วครับ ท่าน

(บรรยากาศ ตึงเครียด ทุก สายตา จับ จ้อง ไป ที่ กลางห้อง)

(ทันใดนั้น เวลา สี่ทุ่ม ตรง... )

(เสียง ดนตรีไทย เพลง “โสมส่องแสง” ก็ ดัง ก้อง ขึ้น ภายในห้อง ทั้ง ๆ ที่ ไม่มี ใคร เปิด เพลง!)

(เงา ร่าง ของ หญิงสาว ใน ชุด นักเรียน ค่อยๆ ปรากฏ ขึ้น กลาง ห้อง)

(เสียง อุทาน ด้วย ความ ตื่นตะลึง ดัง ขึ้น ทั่ว ห้อง)

(หญิงสาว ใน ชุด นักเรียน ค่อยๆ หัน หน้า มา เผย ให้ เห็น ใบหน้า อัน สวยงาม แต่ ซีดเผือด ของ กัลยา!)

(ผู้พิพากษา ถึง กับ นิ่ง อึ้ง ไป ชั่วขณะ)

(ทนายโจทก์ รีบ ตั้งสติ ก่อนจะ ลุก ขึ้น ถาม คำถาม สำคัญ)

(ทนายโจทก์): ... คุณ กัลยา ครับ คุณ ช่วย บอก ศาล ได้ ไหมครับ ว่า ใคร คือ คน ที่ ฆ่า คุณ

(ทุก สายตา ใน ห้อง ต่าง จับ จ้อง ไป ที่ กัลยา )

(กัลยา ค่อยๆ หัน ไป มอง ที่ “ครูสมชาย” ผู้ต้องหา ก่อนจะ ชี้ นิ้ว ไป ที่ เขา อย่าง ช้าๆ แต่ หนักแน่น!)

(เสียง อุทาน ดัง ขึ้น อีกครั้ง เมื่อ พยาน “วิญญาณ” ชี้ตัว ฆาตกร! )

(โปรดติดตามตอนต่อไป)

(บทที่ 47)ผีที่ห้องดนตรีไทย

 ผีที่ห้องดนตรีไทย (บทที่ 47)

(ฉากที่ 47)

(เสียงรายงานข่าว ภาษาต่างๆ ดัง แทรก กัน วุ่นวาย สลับกับ ภาพ เหตุการณ์ หน้า ศาลจังหวัด ที่ เต็มไปด้วย ผู้คน และ สื่อมวลชน จาก ทั่วโลก)

(ฉากตัดไปที่ หน้าจอ โทรทัศน์ ใน ร้านอาหาร แห่งหนึ่ง)

ผู้ประกาศข่าว: (เสียง ตื่นเต้น) ...และ ใน ขณะนี้ ทีม ข่าว ของ เรา ก็ ได้ มา ปักหลัก รายงาน สด อยู่ ที่ หน้า ศาลจังหวัด... เพื่อ ติดตาม ความ คืบหน้า คดี ฆาตกรรม สะเทือนขวัญ ที่ กลายเป็น ที่ สนใจ ไป ทั่วโลก... เมื่อ ศาล ได้ อนุญาต ให้ มี การ สอบปากคำ “พยาน” ที่ เป็น “วิญญาณ” เป็น ครั้งแรก ใน ประวัติศาสตร์ วงการ ยุติธรรม ไทย...

(ภาพ ตัด ไป ที่ ผู้คน มากมาย กำลัง ให้ สัมภาษณ์ กับ สื่อมวลชน )

(เสียง นักข่าว ต่างประเทศ ถาม เป็น ภาษาอังกฤษ): ...Excuse me, Do you believe in ghosts? Do you think the court will hear the testimony of a ghost?

(เสียง คนไทย ตอบ เป็น ภาษาไทย แบบ ตื่นเต้น): ...เชื่อ สิ ครับ / ค่ะ ...ผี มีจริง ครับ / ค่ะ ...ผม / ดิฉัน ว่า ศาล ต้อง รับฟัง แน่ๆ

(ภาพ ตัด กลับ มา ที่ ผู้ประกาศข่าว)

ผู้ประกาศข่าว: ... และ ใน ค่ำคืนนี้ ซึ่ง ตรง กับ วันพระ ใหญ่ ทาง ศาล ก็ ได้ นัดหมาย ให้ ทุก ฝ่าย ที่ เกี่ยวข้อง ไป ร่วม กัน ที่ ห้องดนตรีไทย ณ โรงเรียน... ซึ่ง เป็น สถานที่ เกิดเหตุ... เพื่อ ทำการ สอบปากคำ “วิญญาณ” พยาน ปาก สำคัญ ใน คดี นี้...

(เสียง ดนตรีประกอบ รายการ ดัง ขึ้น อย่าง ตื่นเต้น ระทึกขวัญ)

(ทั่วโลก ต่าง จับตา มอง มา ที่ ประเทศไทย)

(โปรดติดตามตอนต่อไป)

(บทที่ 46)ผีที่ห้องดนตรีไทย

 ผีที่ห้องดนตรีไทย (บทที่ 46)

(ฉากที่ 46)

(ฉากตัดไปที่ ห้องพิจารณาคดี ศาลจังหวัด )

บรรยากาศ ภายในห้อง เงียบสงัด ผู้คน ต่าง นั่ง ฟัง การ พิจารณาคดี ด้วย ความ สนใจ

(เสียง เคาะ ไม้ ดัง ขึ้น สาม ครั้ง)

ผู้พิพากษา: (เสียง ดัง ก้อง) เชิญ ฝ่าย โจทก์ และ จำเลย เข้า มา ใน ห้อง พิจารณาคดี ได้

(ทนาย ทั้ง สอง ฝ่าย ลุก ขึ้น โค้ง ให้ ศาล)

(การพิจารณาคดี เป็น ไป อย่าง เข้มข้น )

(เสียง ทนาย โจทก์ ดัง ก้อง ไป ทั่ว ห้อง ศาล)

ทนายโจทก์: ...และ เพื่อ เป็นการ ยืนยัน ความบริสุทธิ์ ของ ผู้ตาย และ เพื่อ ให้ ความ เป็น ธรรม กับ ทุกฝ่าย กระผม ขอ เรียน ต่อ ศาล ว่า ฝ่าย โจทก์ มี พยาน ปาก สำคัญ ที่ จะ มา ให้การ ใน ชั้น ศาล ใน วันนี้...

(ครูสมชาย ผู้ต้องหา ในชุด นักโทษ มอง ไป ที่ ทนายโจทก์ ด้วย สายตา ไม่เข้าใจ)

(ผู้พิพากษา: (มอง ไป ที่ ทนายโจทก์) พยาน ที่ว่า คือ ใคร หรือ ครับ

(ทนายโจทก์ สูด หายใจ เข้า ลึกๆ ก่อนจะ เอ่ย ชื่อ พยาน คนสำคัญ ออกมา)

ทนายโจทก์: ... นางสาวกัลยา ... ครับ

(เสียง ซุบซิบ ดัง ขึ้น ทั่ว ห้อง พิจารณาคดี )

(ผู้พิพากษา ถึง กับ ขมวดคิ้ว ด้วย ความ สงสัย)

(ทนายจำเลย ลุกขึ้น คัดค้าน ทันที)

(แต่ ทนายโจทก์ ก็ ได้ เตรียม คำอธิบาย และ หลักฐาน ต่างๆ ที่ เกี่ยวข้อง กับ วิญญาณ ของ กัลยา มา เป็นอย่างดี)

(หลังจาก ใช้เวลา อยู่ หลาย นาที ใน การ โต้แย้ง กัน ใน ที่สุด... ศาล ก็ ตัดสินใจ รับฟัง คำ ให้การ ของ “พยาน” คน นี้!)

(โปรดติดตามตอนต่อไป)