ผีที่ห้องดนตรีไทย (บทที่ 2)
(ฉากที่ 2)
ภายในห้องดนตรีไทย บรรยากาศเย็นยะเยือก แม้จะมีแสงแดดส่องลอดเข้ามาทางหน้าต่าง เสียงดนตรีไทยลึกลับดังขึ้นอีกครั้ง แว่วๆ คล้ายเสียงครวญคราง
ไผท: (เสียงสั่น) แล้... แล้วรู้มั้ย ว่าผู้หญิงคนนั้นเป็นใคร
ใบเฟิร์น: ไม่รู้ค่ะ หนูไม่กล้าถามใครต่อ กลัว...
ไผทกำมือแน่น เขาไม่เคยเชื่อเรื่องผี แต่เรื่องเล่า เสียงดนตรี และบรรยากาศรอบตัว กลับทำให้เขาเริ่มหวั่นใจ
(เสียงดนตรีไทยดังชัดขึ้น)
ไผท: (มองไปรอบๆห้อง) เสียงอะไร?
ใบเฟิร์นกอดแขนตัวเองแน่น ใบหน้าซีดเผือดด้วยความหวาดกลัว ทั้งสองมองหาที่มาของเสียง แต่ก็ไม่พบอะไร
ไผท: หรือว่า... จะเป็นอย่างที่เขาว่ากัน
ใบเฟิร์น: (เสียงสั่น) พะ... พี่ไผท หนูกลัว!
ทันใดนั้นเอง ประตูห้องดนตรีก็ปิดดังปัง!
ใบเฟิร์น: (กรี๊ด)
ไผทรีบวิ่งไปที่ประตู แต่ประตูกลับล็อคจากด้านนอก!
(เสียงดนตรีไทยดังกระหึ่มขึ้น พร้อมกับเสียงหัวเราะแผ่วเบา)
ใบเฟิร์น: (ร้องไห้) เราออกไปไม่ได้!
ไผทพยายามตั้งสติ เขามองไปรอบๆ ห้องเพื่อหาทางออกอื่น
ไผท: ใจเย็นๆ ก่อน ใบเฟิร์น ต้องมีทางออกสิ!
สายตาของไผทไปสะดุดกับรูปถ่ายเก่าๆ ที่ติดอยู่บนผนังห้อง เป็นรูปของนักดนตรีไทย ทั้งชายและหญิง ในชุดแต่งกายสวยงาม
(เสียงดนตรีไทยหยุดลง)
ใบเฟิร์น: พี่ไผท ดูสิ!
ใบเฟิร์นชี้ไปที่รูปถ่ายรูปหนึ่ง เป็นรูปของหญิงสาว ในชุดไทยสีขาว ใบหน้าสวยหวาน แต่แววตาเศร้าสร้อย
ไผท: เธอ... คล้ายกับ...
ใบเฟิร์น: คล้ายกับใครคะ?
ไผท: เปล่า... ไม่มีอะไร
ไผทเบี่ยงตัว ไม่ยอมบอกใบเฟิร์นว่า ผู้หญิงในรูป ช่างหน้าตาคล้ายกับกัลยา อย่างน่าประหลาด!
(โปรดติดตามตอนต่อไป)
..................................
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น