ผีที่ห้องดนตรีไทย (บทที่ 3)
(ฉากที่ 3)
ไผทจ้องมองรูปถ่ายหญิงสาวในชุดไทยสีขาว หัวใจของเขาเต้นรัว ภาพของกัลยา ผุดขึ้นมาซ้อนทับกับใบหน้าในรูป
ไผท: (พึมพำ) กัลยา... หรือจะเป็นเธอจริงๆ
ใบเฟิร์น: (มองตาม) พี่ไผทรู้จักคนในรูปเหรอคะ
ไผท: อืม... คล้ายๆ กับคนรู้จักน่ะ เธอชื่ออะไรนะ
ไผทเพ่งมองกรอบรูป หวังว่าจะมีชื่อของหญิงสาวในรูปติดอยู่ แต่ก็ต้องผิดหวัง
(เสียงเคาะประตูดังขึ้น สามครั้ง)
(เสียงดนตรีไทย ดังขึ้นอีกครั้ง คราวนี้ดังกว่าเดิม และใกล้ขึ้น)
ใบเฟิร์น: (กอดแขนไผทแน่น) อะ... อะไรนั่น!
ไผทดึงใบเฟิร์นเข้ามาหลบหลังตู้เก็บเครื่องดนตรีขนาดใหญ่ เขาไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น แต่เขารู้สึกได้ถึงอันตรายบางอย่าง
(เสียงขีดข่วนประตู ดังขึ้น ช้าๆ แต่หนักแน่น)
ใบเฟิร์น: (เสียงสั่น) พี่ไผท หนูกลัว!
ไผท: (กอดใบเฟิร์นไว้ พยายามทำเสียงให้มั่นใจ) ไม่ต้องกลัวนะใบเฟิร์น พี่อยู่ข้างๆ นี่
(เงาสีดำ ค่อยๆ ลอดผ่านช่องใต้ประตูเข้ามา พร้อมกับเสียงดนตรีไทยที่ดังก้องไปทั่วห้อง)
ใบเฟิร์น: (สะอื้น) ผี... ผีหลอก!
ไผทมองเงาสีดำด้วยความหวาดระแวง เขาไม่รู้ว่ามันคืออะไร แต่เขารู้สึกได้ถึงความโกรธ และความเศร้า ที่แผ่ออกมาจากเงามืดนั้น
(โปรดติดตามตอนต่อไป)
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น